In deze tijd van verwarring zijn er voor de gelovige Bijbelse basisprincipes waarmee hij meer dan ooit vertrouwd moet zijn. In een serie studies wordt hieraan aandacht besteed. Achtereenvolgens wordt stilgestaan bij Gods Woord als het fundament van de gelovige. Daarna gaat om zijn positie in Christus, daarna de geestelijke strijd gevolgd door het onmisbare gebed. Aandacht wordt vervolgens besteed aan het profetische woord, daarna de mogelijke misleiding van de gelovige. Verder is er sprake van een andere Christus. De voorzegde afval wordt onder de loep genomen gevolgd door de weerhouder. De laatste vier studies in deze serie gaan over de werking van Satan, dwaling en oordeel, de voorgestelde heerlijkheid, EN tot slot de zekere toekomst van de christen.
“Want er komt een tijd, dat (de mensen) de gezonde leer niet (meer) zullen verdragen, maar omdat hun gehoor verwend is, naar hun eigen begeerte zich (tal van) leraars zullen bijeenhalen, dat zij hun oor van de waarheid zullen afkeren en zich naar de verdichtsels keren.”
2 Timotheüs 4:3-4
Schriftlezing
“Ik betuig u nadrukkelijk voor God en Christus Jezus, die levenden en doden zal oordelen, met beroep zowel op zijn verschijning als op zijn koningschap: verkondig het woord, dring erop aan, gelegen of ongelegen, wederleg, bestraf en bemoedig met alle lankmoedigheid en onderrichting. Want er komt een tijd, dat (de mensen) de gezonde leer niet (meer) zullen verdragen, maar omdat hun gehoor verwend is, naar hun eigen begeerte zich (tal van) leraars zullen bijeenhalen, dat zij hun oor van de waarheid zullen afkeren en zich naar de verdichtsels keren. Blijf gij echter nuchter onder alles, aanvaard het lijden, doe het werk van een evangelist, verricht uw dienst ten volle. Want wat mij aangaat, reeds word ik als plengoffer geofferd en het tijdstip van mijn verscheiden staat voor de deur. Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloof behouden; voorts ligt voor mij gereed de krans der rechtvaardigheid, welke te dien dage de Here, de rechtvaardige rechter, mij zal geven, doch niet alleen mij, maar ook allen, die zijn verschijning hebben liefgehad.”
2 Timotheüs 4:1-8
Boodschap
Vorige week ging het over atheïsten, geesteszieken en demonen. We hebben het niet over de evolutie gehad, waarvan allerlei publicaties bol staan. Het zijn allemaal verschillende onderwerpen. Het is het ongeloof, de uitwerking van de hogere Bijbelkritiek. De grote (?) theologen, hadden de euvele moed te twijfelen aan de betrouwbaarheid van Gods Woord. Het zijn de godgeleerden, die als taak hebben predikanten op te leiden en hen te leren de Bijbel uit te leggen. Maar ze geloven zelf niet wat er in de Bijbel staat. Ik noemde een predikant, die niet gelooft dat God bestaat, maar wel in God gelooft. Vandaag heet dat: het is te gek voor woorden. Maar het blijkt te kunnen. Omdat er nogal wat predikanten zijn, die het ook niet meer zo zeker weten, moet er zelfs een discussie over gevoerd worden De Psalmen 14 en 53 zeggen duidelijk, “de dwaas zegt in zijn hart, er is geen God.” . Als God niet bestaat, waar moeten we het dan nog over hebben? Uit praktijkervaring weet ik, dat er de begrippen van ziel en geest door elkaar gehaald worden. Maar ook daar is Gods Woord duidelijk over. Paulus schreef aan de Gemeente:
“En Hij, de God des vredes, heilige u geheel en al, en geheel uw geest, ziel en lichaam moge bij de komst van onze Here Jezus Christus blijken in allen dele onberispelijk bewaard te zijn.”
1 Thessalonisenzen 5:23
De mens bestaat uit drie onderscheiden delen. Geest, ziel en lichaam. Waarom zou Gods Woord twee verschillende woorden gebruiken, als het om één en hetzelfde begrip gaat? Wat zegt de Bijbel?
“Want het woord Gods is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zó diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen en gedachten des harten.”
Hebreeën 4:12
Als ziel en geest hetzelfde is, kunnen ze niet gescheiden worden. De Bijbel leert, dat ziel en geest wel gescheiden kunnen worden. Geen enkele psycholoog of psychiater heeft daarvoor het gereedschap. Het kan alleen door Gods Woord. Wie zou beter weten hoe een auto in elkaar zit dan de fabrikant? Wie zou beter weten hoe de mens samengesteld is, dan de Maker, Godzelf? Maar de geleerden weten het beter, dat denken ze tenminste.
Er was ook sprake van demonen. Lang werd gedacht, dat dit Middeleeuwse verhalen waren. Wie het Nieuwe Testament leest en gelooft wat er staat, weet, dat er demonen zijn. Dit kan niet als bijgeloof afgedaan worden. In zijn Brief aan de Efeziërs schreef de apostel Paulus:
“Doet de wapenrusting Gods aan, om te kunnen standhouden tegen de verleidingen des duivels; want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten.”
Efeziërs 6:11-12
Als ze er niet waren, zou de apostel dit niet hebben geschreven. Daarom dringt hij er op aan de geestelijke wapenrusting te hanteren. God heeft ons Zijn Woord gegeven, het zwaard des Geestes. Als we Zijn Woord niet geloven, valt ons het wapen uit de hand. Daarom moeten we ons dat zwaard niet laten afnemen.
In Genesis 1 begint de Bijbel met de Schepping. Maar dat de schepping, zoals we die kennen in 6 dagen zou zijn ontstaan, kan volgens sommigen natuurlijk niet. Hoe kunnen mensen oordelen over wat God, ook als Schepper van de tijd, wel of niet kan? Een krantenartikel kopte: “Darwin versus God.” Darwin speculeerde over hoe het wel gegaan kan zijn. Maar Gods Woord zegt, hoe het ging. God was er zelf bij, Hij deed het. Geen mens was getuige van deze scheppingsdaad, maar sommigen denken het beter te weten, dan God, die hemel en aarde schiep. Evolutie?
“En God maakte het wild gedierte naar zijn aard en het vee naar zijn aard en alles wat op de aardbodem kruipt naar zijn aard. En God zag, dat het goed was. En God zei: Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over het vee en over de gehele aarde en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt. (…) En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de zesde dag.”
Genesis 1:25-26, 31
God schiep alles naar zijn aard. Er is nergens bewijs voor evolutie van een lagere naar een hogere soort. Het is alles geschapen naar zijn eigen aard. Evolutie is gebaseerd op speculatie. De ene veronderstelling wordt op de andere gestapeld. De vraag Evolutie of Schepping is geen kwestie van wetenschap tegen geloof. Het is geloof tegen geloof. Evolutie wordt door velen als een geloof beleden. Het evolutiegeloof heeft de steun van radio, televisie en pers, terwijl het scheppingsgeloof als onhoudbaar wordt afgewezen. Vanzelfsprekend heeft ook de denkende Christen vragen als hij het Scheppingsverhaal leest. Maar de Bijbel is geen wetenschappelijk handboek, dat al onze technische vragen beantwoordt. Zonder in alle details te treden geeft de Bijbel de oorsprong van alle dingen aan. We leren er uit, wat Gods bedoeling met Zijn schepping is. Daarin valt ook de zin van het leven, van tijd en eeuwigheid, te ontdekken. Daar heeft het evolutiegeloof geen antwoord op. Daar is het een kwestie van komen en gaan. Geboorte, leven en sterven, waarna alles op houdt. Dit maakt de het menselijk leven zinloos en absurd. Hoe anders is de zingeving van de Schepping. De Here Jezus bad:
“Vader, hetgeen Gij Mij gegeven hebt – Ik wil, dat, waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad vóór de grondlegging der wereld.”
Johannes 17:24
De apostel Paulus schreef:
“Want er komt een tijd, dat (de mensen) de gezonde leer niet (meer) zullen verdragen, maar omdat hun gehoor verwend is, naar hun eigen begeerte zich (tal van) leraars zullen bijeenhalen, dat zij hun oor van de waarheid zullen afkeren en zich naar de verdichtsels keren.”
2 Timotheüs 4:3-4
Sprookjes? Wij geloven niet in sprookjes. Daarom houden we vast aan wat de Here Jezus zei, want:
“De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.”
De boeken Doelgerichte Gemeente en Doelgericht Leven van Rick Warren zijn zeer populair en worden wereldwijd door tallozen gelezen. De inhoud van deze boeken wordt enthousiast door gemeenten en gelovigen in praktijk gebracht. Bij een wijdverspreide en door velen beoefende praktijk zijn er altijd voor- en tegenstanders. Deze studie gaat niet in op de inhoud van deze boeken maar onderzoekt de achtergronden van de schrijver. De vraag wordt gesteld uit welke bron de schrijver geput heeft. Voor gelovigen, die zich aan het Woord willen houden, leidt het antwoord tot de conclusie, dat de methodes van Warren onbijbels zijn en daarom afgewezen moeten worden. Mensen, die vanuit de New Age tot geloof in Christus gekomen zijn, herkennen er methodes en technieken in, die uit de New Age afkomstig zijn. De nietsvermoedende lezer is veelal niet bekend wat New Age inhoudt. Het risico is levensgroot, dat het hem ontgaat, dat de bijbelse begrippen, die door New Age gebruikt worden een andere inhoudswaarde hebben, dan hij vermoedt. Hier wreekt zich het gebrek aan voorlichting in de gemeenten, die in bijbelse teksten verpakte New Age-principes worden overrompeld. Terwille van hun geestelijk welzijn wordt in een ander artikel wordt aandacht besteed aan wat evangelische christenen over New Age moeten weten.
De Nieuwe Bijbel Vertaling heeft bij veel mensen gretig aftrek gevonden. Er is veel commentaar op geleverd, zowel voor als tegen. Deze studie besteedt hoofdzakelijk aandacht aan de Inleiding op de Bijbelboeken. Deze Inleidingen komen niet in elke uitgave voor. Het is een kwestie van keus of men die wil of juist niet. Deze Inleidingen geven de lezer een kijkje achter de schermen van de vertalers. Tussen de regels door blijkt, dat de vertaling vanuit een vrijzinnige opvatting over de Bijbel komt. De naam boven bepaalde bijbelboeken zou niet van de schrijver zelf zijn. Het heet, dat de tekst soms door lange processen van redactionele bewerking gegaan is. Daarbij vraagt de lezer zich af wat er van de oorspronkelijke tekst overgebleven is. Hoe zit het dan met de inspiratie? Kon God niet beter voor Zijn eigen Woord zorgen zodat de boodschap overkwam zoals Hij die door de profeten en apostelen heeft kenbaar gemaakt?
Ook de tekst zelf geeft aanleiding tot ernstige kritiek. Zo maakt de vertaler Petrus tot de rots van de kerk in plaats van aan te geven, dat aan Petrus geopenbaard werd, dat Jezus de Christus is. Matth. 16:17-18. De Statenvertaling en de Nieuwe Vertaling (1951) melden: ”En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-Jona! Want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is. En Ik zeg u (ook), dat gij Petrus zijt, en op deze petra zal Ik Mijn(e) gemeente bouwen.”
De Nieuwe Bijbel Vertaling (2004) meldt: ”Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit is je niet door mensen van vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader in de hemel. De vertaler maakt er vervolgens van: ”En ik zeg je: jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet kunnen overweldigen.” Dit is de tekst waarop de Rooms-Katholieke Kerk zich baseert om het Pausdom te rechtvaardigen waarbij Petrus dan de eerste Paus zou zijn geweest. Het gaat hier maar niet om een wat ongelukkig vertaalde tekst. Wie de inhoud van de vertaling van 2004 erkent, stemt er stilzwijgend mee in, dat er maar één ware kerk is, die van Rome. Dit is wat de nieuwe paus Benedictus XVI steeds heeft beweerd en volgehouden. Dit wijzen wij categorisch af.
Deze studie wil opheldering geven in de bestaande verwarring over wat Evangelisch eigenlijk is. Daarvoor is een uitgangspunt nodig. In deze studie is het uitgangspunt van de Geloofsverklaring van de Evangelische Alliantie, die in 1846 in Londen werd opgericht. Daarbij gaat het om de Inspiratie, het Gezag en de Genoegzaamheid van de Heilige Schrift. Met name dit laatste begrip wordt sinds 1951 door veel zich Evangelisch noemende gelovigen niet aanvaard. Het heet dat, God genoegzaam is en Zijn Woord Hem niet vervangt. In de Bournemouth Verklaring van 1996, is het begrip “genoegzaamheid” in ere hersteld.
Zij, die dit standpunt innemen, gaan er aan voorbij, dat de drie genoemde begrippen in de Geloofsverklaring vooropstaan. Er waren bijna 1000 vertegenwoordigers uit Amerika en Europa in Londen bijeen waar ze meer dan 50 verschillende kerken en evangelische organisaties vertegenwoordigden en deze formulering aanvaardden. De bedoeling ervan was, dat ieder dier dit onderschreef als Evangelisch werd gezien. Wie dit niet deed, was niet Evangelisch. Deze vaststelling vond plaats lang voordat de Pinkster- en Charismatische Bewegingen waren ontstaan, die veel gezag toekennen aan geestelijke ervaring. In de Evangelische opvatting staat de ervaring onder gezag van Gods Woord, niet er naast en nog minder er boven.
In 1947 voerde het nieuw gestichte Fuller Theological Seminary in Californië het begrip Neo-Evangelisch in en brak daarmee met de genoegzaamheid van de Bijbel. Dit is een belangrijk kenmerk van Neo-Evangelisch. In deze opvatting zijn de Pinkster- en de Charismatische Bewegingen niet Evangelisch maar Neo-Evangelisch. Wat van 1846 tot 1951 niet kon, is door de wijziging van dat jaar mogelijk gemaakt. Deze Neo-Evangelische Bewegingen zijn als volwaardig lid in de Evangelische Alliantie opgenomen. In 1996 werd met de Bournemouth Declaration door de Engelse Evangelische Alliantie de “genoegzaamheid” in ere hersteld. Het Bestuur van de Duitse Evangelische Alliantie bestaat uit 45 leden. Honderd jaar na het ontstaan van de Pinksterbeweging en tien jaar na de gemeenschappelijke verklaring tussen de Alliantie en de Bond van Pinkstergemeenten is de 53-jarige Pinkstertheoloog, Erhardt Zeiser, voorzitter van de Alliantie. De verwarring is compleet.
Verder gaat de studie over hedendaagse muziek, en de zogenaamde Vier Golven van de Heilige Geest.
In de tijd waarin wij leven wordt onder christenen volop gesproken over (geestes-) gaven en beschouwen velen van hen zich als charismatisch. Daarmee wordt dan bedoeld, dat ze een bijzondere geestelijke ervaring ontvangen hebben. Daar tegenover staat, dat het begrip ‘charismatisch’ bij veel christenen irritaties oproept vanwege de manier waarop er over gesproken wordt. Ook de houding, die daarbij soms wordt aangenomen roept weerstand op. Om die reden wordt aan de hand van Gods Woord nagegaan wat charisma(tisch) eigenlijk betekent.
Er staan grote geestelijke belangen op het spel. In gehoorzaamheid aan 1 Johannes 4:1 werd een onderzoek naar de Pinksterbeweging gedaan. In de Gemeente van Berea gingen de gelovigen bij thuiskomst na of wat de apostel Paulus had verkondigd klopte, Handelingen 17:11. Zonder onderscheid des persoons moeten wij hetzelfde doen. De Opwekking van Wales vond plaats 1904-1905. Door gebrek aan bijbelse verkondiging verliep deze opwekking. Het nieuws van de Opwekking in Wales bereikte de westkust van Amerika. Het leidde tot de opkomst van de Pinksterbeweging, die daar rond 1906 ontstond. Via Noorwegen kwam de beweging naar Europa kwam, van waaruit de beweging naar Duitsland kwam en daar tot beroering leidde. Nu ziet de Wereldraad van Kerken de Pinksterbeweging naast de Protestantse en Rooms-Katholieke kerken als derde onafhankelijke pilaar waar het Christendom op rust..De grote groei van de Pinksterbeweging wordt toegeschreven aan de ervaring van de Heilige Geest. In de traditionele Pinksteropvatting is de doop met de Heilige Geest hetzelfde als de vervulling met de Heilige Geest. Behalve dat dit een onbijbels standpunt is, zijn Pinkstergeleerden het daarover onder elkaar ook niet eens. Een bekende Pinkstervoorganger is de Zuid-Koreaanse Yonggi Cho, die het onbijbelse visualiseren heeft ingevoerd. Langs die weg sluipt occultisme in de Evangelische Beweging binnen. Een ernstig bezwaar is, dat er door de onjuiste opvatting over de Geestesdoop een tweedeling onder wedergeboren gelovigen ontstaat, Er zijn volgens die lezing gelovigen, die de Geestesdoop wel, en andere gelovigen, die hem niet hebben ontvangen. In Art. 4 van de Geloofsbasis van de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten over de werking van de Heilige Geest wordt aan het principe van 1 Korinthiërs 12:12-13 voorbijgegaan.
Volgens de Pinkstertheoloog Dr. P. van der Laan is het onderscheid tussen evangelische en pinkstergelovigen, dat de laatsten “iets” meer zouden hebben. Volgens hem zouden we het ook niet zonder de mystiek van de Oosters-Orthodoxie kunnen stellen. In deze studie wordt een en andere aan de Heilige Schrift getoetst waarbij ook de machten der duisternis niet over het hoofd worden gezien. In Oost-Europa hebben de gelovigen erg onder verdrukking te lijden gehad. In West Europa wordt de geestelijke strijd door een grote misleidingsoperatie van de vijand gevoerd. Geestelijke misleiding wordt geïllustreerd aan de hand van een Oudtestamentisch voorbeeld, dat ook voor vandaag geldt.
In deze studie wordt aandacht aan de zogenaamde Drie Golven van de Heilige Geest besteed. Door gebrek aan zorgvuldig taalgebruik is er grote verwarring onder gelovigen ontstaan. Het begrip Evangelisch heeft in de loop der jaren een andere betekenis gekregen dan die het vroeger had. Zie daarvoor Daaraan is de studie Evangelisch-Neo-Evangelisch gewijd. Door de Derde Golf is de Toronto Blessing bekend geworden. Deze wordt onder de loep genomen waarvan een voorbeeld in het Boek Daniël is tge vinden. Gaat het om Blessing of om Lycanthropie? De Vierde Golf beschrijft het verkeerde uitgangspunt van de fusie van evangelisch en charismatisch. Het kernprobleem is, dat in charismatische kring men niet genoeg aan de Bijbel heeft maar die met ervaring aangevuld moet worden. Er wordt ook aandacht besteed aan hedendaagse christelijke muziek. De plaats wordt aangewezen waar een breuk in gemeenten ontstaat. Aanbidding en Evangelisatie komen aan de orde. De conclusie van de studie is: Niet zo, maar zo!
Ken Blanchard is wereldberoemd is geworden door zijn boek “The One Minute Manager,” een parabel over efficiënt tijdbeheer. De co-auteur is de ruimhartigheid in persoon. Blanchard houdt zich bezig met managementtrainingen en bedrijfsadvisering. Ook voert hij een pleidooi voor Ruimhartig Leven.
We leven in een tijd van ver doorgevoerde individualisering. Ieder doet waarvan hij denkt, dat het goed is. Door dit alles raakt de samenhang verloren. De structuur van de samenleving waar ieder behoefte aan heeft, valt weg. Er is nog nooit zoveel vrijheid geweest, maar er heerst een toenemend gevoel van stress en onbehagen. Ondanks de ongekende vrijheid, voelt de individu zich gevangen. Er schijnt geen uitweg te zijn, die hem de ruimte geeft om echt te leven. Dan verschijnt het boek Ruimhartig Leven. Waar het lijkt of de structuur van de samenleving is weggevallen, belooft dit boek het antwoord op de vraag te geven, die door velen gesteld wordt. De schrijvers brengen een prettig aandoende structuur aan. Ze doen dat in een combinatie van management en christelijk geloof.
In veel kerken heeft dit principe nu ook ruime ingang gevonden. Het boek biedt plaats aan begrippen zoals zelfvertrouwen/zelfrespect; geloof; medemenselijkheid, gerechtigheid, vrijgevigheid, dienstbaarheid, relaties; de zin van het leven en aan Jezus. Lees verder →
