Dankdag

(Either JavaScript is not active or you are using an old version of Adobe Flash Player. Please install the newest Flash Player.)

“Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God.”

Filippenzen 4:6-7

Schriftlezing

“Daarom, mijn geliefde broeders, naar wie mijn verlangen uitgaat, mijn blijdschap en kroon, staat alzo vast in de Here, geliefden! Euodia vermaan ik en Syntyche vermaan ik, eensgezind te zijn in de Here. Ja, ik vraag ook u, mijn trouwe metgezel: wees haar behulpzaam. Want zij hebben tezamen met mij in de prediking van het evangelie gestreden, naast Clemens en mijn overige medearbeiders, wier namen staan in het boek des levens. Verblijdt u in de Here te allen tijde! Wederom zal ik zeggen: Verblijdt u! Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend. De Here is nabij. Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. Voorts, broeders, al wat waar, al wat waardig, al wat rechtvaardig is, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, al wat deugd heet en lof verdient, bedenkt dat; wat u geleerd en overgeleverd is, wat gij van mij gehoord en gezien hebt, breng dat in toepassing en de God des vredes zal met u zijn.”

Filippenzen 4:1-9

Boodschap

In de voorbije week werd op veel plaatsen dankdag gehouden. Op het platteland wordt hier misschien meer bij stilgestaan dan in de stad. Maar ook op het platteland is het niet meer zoals vroeger. In het voorjaar is er een Biddag, in het najaar de Dankdag. Omdat de boeren afhankelijk waren van het weer, en hun afhankelijke denk daarvan kenden, was er de Biddag voor het gewas. Maar de meeste mensen werken niet meer op het land. Maar of we nu op het land werken of niet, we blijven altijd afhankelijk van wat er groeit. In ieder geval van wat God geeft. Aan het eind van het jaar volgt dan de Dankdag. De vraag is nu: waarvoor danken wij? We hebben veel om voor te danken. We hebben nog de vrijheid; we hebben brood op de plank. Er zijn scholen, dokters, ziekenhuizen en apotheken. Miljoenen anderen hebben dat allemaal niet. Zelfs geen drinkwater. Oorlog, honger, vervolging. Waarom hebben zij dat en wij niet? In vergelijking met vroeger, hebben we een luxe leven. We zijn het gewoon gaan vinden. Maar dat is het niet.

Nu gaat de tekst niet alleen over danken, maar van gebed en smeking. Die horen bij elkaar. Danken valt niet uit de lucht. Aan dankzegging gaat iets vooraf. Heel wat zelfs. Gebed. Hoe staat het daar mee? Hoeveel tijd besteden wij per dag aan bidden? Ja, voor het eten natuurlijk. ’s Morgens bij het opstaan of ’s avonds voordat we naar bed gaan? En verder? Ja, maar ik heb geen tijd. Dat klopt. De minuut, die voorbijging is er niet meer, de minuut die moet komen, is er nog niet. Geen tijd, dat klopt! Maar wat doen we met de tijd, die God ons geeft? Hoe delen we de tijd in? Wat moet eerst? Wat is het belangrijkst? Ik kreeg een oud boekje in handen: Power through Prayer (Kracht door Gebed) van E.M. Bounds. Daarin wordt het gebedsleven van elf Godsmannen beschreven. Vele uren per dag waren ze in gebed, 2-3 of meer uren. Maarten Luther 3 uur; John Wesley 2 uur; anderen 4-5 uur of meer. Hoe drukker ze het hadden, hoe meer tijd ze aan gebed besteedden. Ja, zegt u maar ik ben geen predikant. Daar kom ik nog op terug.

Denk aan de Opwekking bij de Hernhutters in 1727. Er waren moeilijkheden in de Gemeente. Kent u een Gemeente waar geen problemen zijn? Ze gingen bidden. Er volgde een Opwekking. Daarna bleven ze bidden. Honderd jaar lang, 24 uur per dag. Er ontstond een groot zendingwerk. Wat was het geheim van die bidders? Bounds zegt erover: “Wat de Kerk vandaag nodig heeft is niet meer of betere machinerie, geen nieuwe organisaties of meer en nieuwe methodes, maar mannen die de Heilige Geest kan gebruiken – mannen van gebed, mannen machtig in gebed. De Heilige Geest vloeit niet door methodes, maar door mensen. Hij komt niet op machinerie, maar op mensen. Hij zalft geen plannen, maar mannen – mannen van gebed.” Vanwege ons tijdgebrek en, in het Nederlands, helaas ook door het gebrek aan literatuur over dit onderwerp, is er weinig over bekend. Maar waar het gebed een centrale plaats kreeg, gebeurden machtige dingen in de Gemeenten.

De Evangelische predikant uit Wales, Peter Jeffery, schreef een boekje over Evangelicals Then and Now. (Evangelischen toen en nu.) Daarin schreef hij dat van ca. 1750-1859 er 14 opwekkingen in Wales plaatsvonden. Als er een probleem was in de Gemeente, riepen de oudsten de Gemeente bijeen en gingen op de knieën. Men stond niet op, voordat er een oplossing kwam. Er weer kwam er een nieuwe opwekking. Dat kunnen we ons vandaag nauwelijks voorstellen.

Nadat het boek van Charles Darwin met de Evolutie theorie in 1859 uitkwam, hield het op. Hoe kwam dat? Tot die tijd had men de oplossingen bij God gezocht. Maar in 1859 sloeg de paniek toe: hoe reageren we op die theorie? Er werd niet gebeden, er werd geredeneerd. Hoe combineer je Schepping en Evolutie? Pas 45 jaar later kwam er weer een Opwekking in 1904. De Kerk waar toen de Opwekking uitbrak is nu dicht, er hangt een ketting met slot aan het hek. Hieruit kan de les getrokken worden, dat als we willen danken, we eerst moeten bidden.

In dat opzicht heeft men nog steeds de les niet geleerd. We hebben workshops, seminars, cursussen, toeters en bellen, maar geen Opwekking. In de jaren 40-50 van de vorige eeuw was er een doorgaande Opwekking op de Hebriden. Hoe kwam die er? Maar daar hebben nooit van gehoord! Waarom niet?

Tijdens een ontmoeting in Zwitserland sprak ik met Dr. en Mevr. Peckham. Mary Peckham kwam tot bekering in die Opwekking. Na de kerkdienst gingen jong en oud van de ene huissamenkomst naar de andere. Wat deden ze daar? Bidden! Er was geen generatie verschil. Alle gelovigen, jong en oud waren er bij betrokken. De samenkomsten waren lang, maar niemand had daar moeite mee, integendeel. Ze kwamen ’s morgen om 2-3 uur, of nog later, thuis. Ze aten hun ontbijt en gingen werken. Ze werden niet moe.

De aanwezigheid van God werd gevoeld door gelovigen en ongelovigen. Een van mijn docenten is er jaren later geweest. Hij vertelde, dat Gods aanwezigheid op straat nog altijd voelbaar was. Er stond als het ware een koepel van Gods aanwezigheid boven het gebied. Buiten dat gebied was het niet waarneembaar. Deze gelovigen zweefden niet. Het had niets met Pinkster of Charismatisch te maken. De Peckhams hebben een boek over de opeenvolgende Opwekkingen in die jaren geschreven. Daarin staan de getuigenissen van mensen, die het meegemaakt hebben. Dit boek kun je niet met droge ogen lezen. Het geheim? Kniewerk, gebed.

Tekenen van Opwekking heb ik in de jaren 70 in Doorn en Arnhem gezien. Soms was het aangrijpend. Onder de prediking kwamen mensen naar voren, zelfs predikanten, en knielden in verbrokenheid neer voor de kansel waar ik de spreker vertaalde. Er is geen andere methode voor kracht, nieuw leven. Opwekking in de Gemeente komt door het Woord en gebed. En bidden moet geleerd worden. De discipelen vroegen de Here Jezus: “Leer ons bidden.” Hij leerde hen het Onze Vader. Maar bidden voor Opwekking is niet 20 keer het Onze Vader bidden. Om te beginnen is het inkeer tot jezelf, schoonschip maken. Dan kom je jezelf tegen. Het is niet handen omhoog, maar knieën naar beneden. Paulus schreef:

“Bidt zonder ophouden”

1 Thessalonisenzen 5:17

Bidden, ja smeken. Het gaat er niet om, dat we onze zin krijgen. Juist niet: Here, wat is Uw wil?

“Want de ogen des Heren zijn op de rechtvaardigen, en zijn oren tot hun smeking.”

Petrus 3:12

Maar die smeking, die worsteling moet er dan wel zijn. Iemand vroeg eens aan de beroemde Spurgeon, hoe komt het, dat zoveel mensen in uw gemeente komen? Kom Zondag een uur vóór de dienst maar kijken, zei hij. Zo vroeg? De nieuwsgierigen kwamen. Wat zagen ze? 600 mensen op de knieën. Dat was de motor van de Gemeente. Gebed, daarna valt er iets te danken. Zouden wij dat niet op dankdag willen? Waarom langer in geestesarmoe leven? Zijn we zielig? Nee! Zijn we tevreden met de situatie? Ik niet! Het kan anders. Dan moet het anders. Maar dat kunnen we niet organiseren. Hoe doen we het dan?

“Maar gij, wanneer gij bidt, ga in uw binnenkamer, sluit uw deur en bid tot uw Vader in het verborgene; en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergelden.”

Mattheüs 6:6

Dat belooft God. Daar mogen we onze hand op leggen. God is een Waarmaker van Zijn Woord. Dan wordt het echt Dankdag, niet alleen in het najaar, maar doorlopend.

Amen.

~Drs. K. van Berghem

Reageren is niet mogelijk