“En een zeker man, met name Ananias, met zijn vrouw Saffira, verkocht een eigendom, hield iets van de opbrengst achter, met medeweten van zijn vrouw, en bracht een zeker deel en legde het aan de voeten der apostelen.”
Handelingen 5:1
In het Koninkrijk Gods, dat in de Gemeente openbaar wordt, is geen plaats voor spelletjes. We mogen er wel eens goed over nadenken, wat Gods heiligheid betekent. We horen nogal eens, God is liefde. En dat klopt. Maar God is ook heilig, maar dat hoor je bijna nooit.
“En zij sloegen de handen aan hen en stelden hen in bewaring tot de volgende dag, want het was reeds avond.”
Handelingen 4:3
Hier botsten de macht van God en die van de vorst der duisternis op elkaar. Die botsing werd op menselijk vlak zichtbaar. De geestelijke leiders zijn er om Gods Woord te verkondigen en in praktijk te brengen. Maar precies het omgekeerde gebeurde. Ze verbeelden zich, dat ze doen wat God wil, maar zijn er blind voor, dat ze tegen God strijden. Ze zijn misleid en hebben het volk misleid. Het is onvoorstelbaar, in de naam van God hebben ze de Messias gekruisigd. Deze Rechtbank doet een open aanval op Gods werk en de discipelen.
“Maar Petrus zeide: Zilver en goud bezit ik niet, maar wat ik heb geef ik u; in de naam van Jezus Christus, de Nazoreeër: Wandel!”
Handelingen 3:6
De Overpriesters, de Schriftgeleerden en de Farizeeën hadden hier nu toch een eind aan gemaakt. Ze hadden de Messias toch ter dood veroordeeld en geschreeuwd, kruist Hem. God had Hem als Messias aangewezen. Maar zij wisten het beter. Zij hadden allemaal een andere voorstelling van Hem. Hij beantwoordde niet aan hun verwachtingen, dus weg er mee.
“Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van de wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van zijn heilige profeten, van oudsher.”
Handelingen 3:21
Dan wordt het Koninkrijk Gods openbaar. De Pinksterdag staat niet op zichzelf maar is deel van Gods plan om Zijn Koninkrijk eens en voor altijd te vestigen. Daarin heeft de Gemeente van Jezus Christus haar plaats. Het gaat niet om de Gemeente op zich, maar om het Koninkrijk.
Niet Maleachi, maar Johannes de Doper, was de laatste profeet van het Oude Testament, Lucas 1:11-17, 67-76. Met Mattheüs 27:50, Marcus 15:37 en Lucas 23:46 wordt het Oude Testament afgesloten. Het wordt bezegeld met Jezus’ uitroep op het kruis: “Het is volbracht.”
Johannes 19:30
