“En een zeker man, met name Ananias, met zijn vrouw Saffira, verkocht een eigendom, hield iets van de opbrengst achter, met medeweten van zijn vrouw, en bracht een zeker deel en legde het aan de voeten der apostelen.”
Handelingen 5:1
In het Koninkrijk Gods, dat in de Gemeente openbaar wordt, is geen plaats voor spelletjes. We mogen er wel eens goed over nadenken, wat Gods heiligheid betekent. We horen nogal eens, God is liefde. En dat klopt. Maar God is ook heilig, maar dat hoor je bijna nooit.
“En zij sloegen de handen aan hen en stelden hen in bewaring tot de volgende dag, want het was reeds avond.”
Handelingen 4:3
Hier botsten de macht van God en die van de vorst der duisternis op elkaar. Die botsing werd op menselijk vlak zichtbaar. De geestelijke leiders zijn er om Gods Woord te verkondigen en in praktijk te brengen. Maar precies het omgekeerde gebeurde. Ze verbeelden zich, dat ze doen wat God wil, maar zijn er blind voor, dat ze tegen God strijden. Ze zijn misleid en hebben het volk misleid. Het is onvoorstelbaar, in de naam van God hebben ze de Messias gekruisigd. Deze Rechtbank doet een open aanval op Gods werk en de discipelen.
“Maar Petrus zeide: Zilver en goud bezit ik niet, maar wat ik heb geef ik u; in de naam van Jezus Christus, de Nazoreeër: Wandel!”
Handelingen 3:6
De Overpriesters, de Schriftgeleerden en de Farizeeën hadden hier nu toch een eind aan gemaakt. Ze hadden de Messias toch ter dood veroordeeld en geschreeuwd, kruist Hem. God had Hem als Messias aangewezen. Maar zij wisten het beter. Zij hadden allemaal een andere voorstelling van Hem. Hij beantwoordde niet aan hun verwachtingen, dus weg er mee.
“Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van de wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van zijn heilige profeten, van oudsher.”
Handelingen 3:21
Dan wordt het Koninkrijk Gods openbaar. De Pinksterdag staat niet op zichzelf maar is deel van Gods plan om Zijn Koninkrijk eens en voor altijd te vestigen. Daarin heeft de Gemeente van Jezus Christus haar plaats. Het gaat niet om de Gemeente op zich, maar om het Koninkrijk.
“En zij waren allen buiten zichzelf en geheel met de zaak verlegen, en zij zeiden de een tot de ander: Wat wil dit toch zeggen?”
Handelingen 2:12
Israël vierde het Pascha, het Bevrijdingsfeest. Ze hadden hun lange geschiedenis. Iedereen was er bij. Maar toen ze hoorden waar het over ging, stonden ze perplex. Ze vierden het elk jaar, maar hadden er niets van begrepen.
“En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen.”
Handelingen 1:9
Toen ze misschien nog niet eens van hun verrassing bekomen waren, werd de Here Jezus opgenomen en zagen ze Hem op een wolk heengaan. En weg was Hij. Dit is niet maar een verhaal van een enkeling, die het uit zijn duim heeft gezogen. Ze stonden er allemaal bij, ze waren er allemaal getuige van.
“Veertig dagen lang hun verschijnende en tot hen sprekende over al wat het Koninkrijk Gods betreft.”
Handelingen 1:3b
Het gaat om de komst van het Koninkrijk. Het Onze Vader wordt nog altijd door veel mensen gebeden. Daarin wordt de bede uitgesproken: Uw Koninkrijk kome.
Dat is de theorie. Daar is men niet mee bezig. In de praktijk doet de Kerk in het algemeen haar uiterste best om groot te worden. De mensen zijn onder de indruk van Mega-kerken, koninkrijken, die door mensen met moderne middelen worden gebouwd. Gods Woord doet nergens een oproep om Mega-kerken te bouwen. Voor alle duidelijkheid, zou ik het eens zo willen formuleren: het gaat niet om de Kerk maar om het Koninkrijk. Er worden nog altijd verdrietige denkfouten gemaakt.
“Mijn eerste boek heb ik gemaakt, Teofilus, over al wat Jezus begonnen is te doen en te leren, tot de dag dat Hij werd opgenomen, nadat Hij aan de apostelen, die Hij had uitgekozen, door de heilige Geest zijn bevelen had gegeven; aan wie Hij Zich ook na zijn lijden met vele kentekenen levend heeft vertoond, veertig dagen lang hun verschijnende en tot hen sprekende over al wat het Koninkrijk Gods betreft.”
Handelingen 1:1-3
Het godsdienstige maar ongelovige Israël verwierp de Messias, hun eigen koning. Maar God laat Zich daardoor niet van gedachte veranderen Het Koninkrijk was beloofd, en het komt er. Daarop wordt vandaag gewacht.
“Ga, want deze is Mij een uitverkoren werktuig om mijn naam te brengen
voor heidenen en koningen en de kinderen Israëls.”Handelingen 9:15
Op weg naar Damascus gebeurde er iets onverwachts. En licht, sterker dan de zon, trof hem waardoor hij op de grond viel. Zonder dat er iemand te zien was, hoorde hij een stem. Saul Saul, waarom vervolg je mij? Toen vroeg hij niet, wie bent u, maar wie bent u Here? De godsdienstige Farizeeër Saulus werd hier rechtsreeks door de Here Jezus aangesproken, en hij wist het. Hij noemde Hem: Here!…
“En hij antwoordde en zeide: Ik geloof, dat Jezus Christus de Zoon van God is.”
Handelingen 8:37
Toen de evangelist uitgelegd had wie Jezus de Christus was, raakten de gebeurtenissen als het ware in en stroomversnelling. De man was innerlijk gereed om Gods Woord te ontvangen en te geloven. Hij wilde zo graag meer van God weten en Hem aanbidden. Toen hij dacht, dat het allemaal vergeefse moeite was geweest, gebeurde het…