Samenvatting

De boeken Doelgerichte Gemeente en Doelgericht Leven van Rick Warren zijn zeer populair en worden wereldwijd door tallozen gelezen. De inhoud van deze boeken wordt enthousiast door gemeenten en gelovigen in praktijk gebracht. Bij een wijdverspreide en door velen beoefende praktijk zijn er altijd voor- en tegenstanders. Deze studie gaat niet in op de inhoud van deze boeken maar onderzoekt de achtergronden van de schrijver. De vraag wordt gesteld uit welke bron de schrijver geput heeft. Voor gelovigen, die zich aan het Woord willen houden, leidt het antwoord tot de conclusie, dat de methodes van Warren onbijbels zijn en daarom afgewezen moeten worden. Mensen, die vanuit de New Age tot geloof in Christus gekomen zijn, herkennen er methodes en technieken in, die uit de New Age afkomstig zijn. De nietsvermoedende lezer is veelal niet bekend wat New Age inhoudt. Het risico is levensgroot, dat het hem ontgaat, dat de bijbelse begrippen, die door New Age gebruikt worden een andere inhoudswaarde hebben, dan hij vermoedt. Hier wreekt zich het gebrek aan voorlichting in de gemeenten, die in bijbelse teksten verpakte New Age-principes worden overrompeld. Terwille van hun geestelijk welzijn wordt in een ander artikel wordt aandacht besteed aan wat evangelische christenen over New Age moeten weten.

Download

~Drs. K. van Berghem

Samenvatting

De Nieuwe Bijbel Vertaling heeft bij veel mensen gretig aftrek gevonden. Er is veel commentaar op geleverd, zowel voor als tegen. Deze studie besteedt hoofdzakelijk aandacht aan de Inleiding op de Bijbelboeken. Deze Inleidingen komen niet in elke uitgave voor. Het is een kwestie van keus of men die wil of juist niet. Deze Inleidingen geven de lezer een kijkje achter de schermen van de vertalers. Tussen de regels door blijkt, dat de vertaling vanuit een vrijzinnige opvatting over de Bijbel komt. De naam boven bepaalde bijbelboeken zou niet van de schrijver zelf zijn. Het heet, dat de tekst soms door lange processen van redactionele bewerking gegaan is. Daarbij vraagt de lezer zich af wat er van de oorspronkelijke tekst overgebleven is. Hoe zit het dan met de inspiratie? Kon God niet beter voor Zijn eigen Woord zorgen zodat de boodschap overkwam zoals Hij die door de profeten en apostelen heeft kenbaar gemaakt?

Ook de tekst zelf geeft aanleiding tot ernstige kritiek. Zo maakt de vertaler Petrus tot de rots van de kerk in plaats van aan te geven, dat aan Petrus geopenbaard werd, dat Jezus de Christus is. Matth. 16:17-18. De Statenvertaling en de Nieuwe Vertaling (1951) melden: ”En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-Jona! Want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is. En Ik zeg u (ook), dat gij Petrus zijt, en op deze petra zal Ik Mijn(e) gemeente bouwen.”

De Nieuwe Bijbel Vertaling (2004) meldt: ”Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit is je niet door mensen van vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader in de hemel. De vertaler maakt er vervolgens van: ”En ik zeg je: jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet kunnen overweldigen.” Dit is de tekst waarop de Rooms-Katholieke Kerk zich baseert om het Pausdom te rechtvaardigen waarbij Petrus dan de eerste Paus zou zijn geweest. Het gaat hier maar niet om een wat ongelukkig vertaalde tekst. Wie de inhoud van de vertaling van 2004 erkent, stemt er stilzwijgend mee in, dat er maar één ware kerk is, die van Rome. Dit is wat de nieuwe paus Benedictus XVI steeds heeft beweerd en volgehouden. Dit wijzen wij categorisch af.

Download

~Drs. K. van Berghem

Samenvatting

In dit boek wordt op het werk van de Heilige Geest zowel voor de persoon als voor de plaatselijke gemeente gewezen. Het gaat om de vervulling met de Heilige Geest, die kennelijk bij veel gelovigen ontbreekt. Als voorbeeld wordt Apollos als traditioneel christen voorgesteld aan wie Priscilla en aquila de weg van God nauwkeuriger moeten uitleggen. Het stuk wekt de suggestie, dat dit echtpaar een charismatische sprong voorwaarts gemaakt heeft. Met de uitleg van Handelingen 18:26 wordt het charismatische model van hulpverlening op Aquila en Priscilla toegepast. Bij Apollos zou het om een gebrek aan vervulling met de Heilige Geest gaan. Dat staat niet in de tekst. Het in charismatische kringen bekende “rusten” of “vallen in de Geest” wordt in dit boek voor de traditionalistische lezers vertaald met “geestvervoering.” In charismatische kringen wordt de tekst van 1 Samuël 19:24: “Ook hij (Saul) trok zijn klederen uit” zo uitgelegd, dat ook Samuël en de profeten zich ontkleed hebben. In die opvatting zou het neerliggen van Saul betekenen, dat hij in de Geest rustte of te wel, dat hij in geestvervoering was. Aan de hand van ons Schriftonderzoek wordt aangetoond, dat de Schriftuitleg van prof. Ouweneel onjuist is. Het bijbelgedeelte van Handelingen 18:26 is uit zijn verband gerukt. Naar de grond­tekst van 1 Samuël 10:6,10 en 19:20-24 is geen serieus onderzoek gedaan. De nodige Opwekking waar prof. Ouweneel ook naar uitziet, een echte bijbelse opwekking, is wanneer Gods Geest door gelovige en gemeente heen de samenleving intrekt en die diepgaand beïnvloedt. Er zijn voorbeelden te over. Er moet niet naar “geestvervoering” gezocht worden, maar naar Gods aangezicht. Er moet eerst opruiming in het persoonlijke leven gehouden worden. Ruimte voor de Heilige Geest: verootmoediging, besef en belijden van zonden tegenover God en de naaste. Als gelovigen dat doen gaat er wat gebeuren. Dan komt er Opwekking of niet. Zoals God dat wil.

Dit is de enige weg…

Download

~Drs. K. van Berghem

Samenvatting

In hun flirt met liberalisme begonnen vele evangelicals subtiele verschuivingen in taalgebruik Ze spraken over de Bijbel als ‘onfeilbaar’ maar niet ‘foutloos.’ Onfeilbaar verwijst naar de betrouwbaarheid van de bijbelse uitspraken, terwijl foutloosheid verwijst naar feiten en geschiedenis. Er mogen onvolkomenheden bestaan in de tweede, maar nooit in de eerste. Maar dit is een vals onderscheid. De twee woorden mogen nooit zo tegenover elkaar gezet worden. Van de twee is onfeilbaar het sterkere woord maar alleen omdat de foutloosheid er in ligt opgesloten. Iets kan foutloos zijn zonder dat het onfeilbaar is, maar niet andersom. Soms is een krantenbericht accuraat tot het punt van zonder vergissing, maar niemand zou willen zeggen, dat het artikel onfeilbaar was. Behalve dit, de Oxford Dictionary definieert “onfeilbaar” als niet tot dwalen in staat. (Brian Edwards, p. 13) Zolang we aan “het ingegeven Schriftwoord,” 2 Timoteüs 3:16 (De theopneustos [letterlijk “het door God geademde Woord”] zijn werkelijke betekenis laten, zullen we geen probleem hebben om de volle onfeilbaarheid van de Bijbel te aanvaarden. Soms wordt dit tegengesproken. 1 Kronieken 21:12 zegt dat David een periode van 3 jaar doormaakte als gevolg van zijn ongehoorzaamheid. In 2 Samuël 24:13 is sprake van 7 jaar. Hoe zit dat? (Edwards, 41)

De oplossing staat in 2 Samuël 21:1. David had al 3 jaar misoogst doorgemaakt, de gevolgen ervan duurden voort in het 4e jaar. Een nieuwe periode van 3 jaar volgt daarop. (Edwards, 310) Net als de schriftgeleerden aanvaarde Jezus zonder bedenken het gezag van de Heilige Schrift schreef Rudolph Bultmann in zijn boek “Jesus and the Word.” (p. 61). De bijbelkritische nieuwtestamenticus ontkende de wonderen en het meeste van de geschiedenis in de Bijbel. Hoewel hij de onfeilbaarheid van de Bijbel niet accepteerde, gaf hij toe, dat Jezus het wel deed. (Edwards, 61) Bultmann ging er van uit, dat Jezus abuis was met zijn geloof. Vraag: Aanvaarden we Christus of een Duitse theoloog als onze laatste getuige van de onfeilbaarheid van de Schrift? (Edwards, 67) In 1990 publiceerde Dr. Eta Lindemann haar boek “Historical Criticism of the Bible: Methodology or Ideology?” Jarenlang heeft ze besteed aan het vernielen van het geloof van haar lezers in de Bijbel als het onfeilbare woord van God. Langzaamaan begon deze studente van Bultmann genoeg te krijgen van haar eigen studiemethode. Ze kwam tot het inzicht dat de wonderen in de Bijbel wel degelijk hadden plaatsgevonden. Ze besefte dat ze bezig was als blinde de blinden te leiden. Ze bekeerde zich van de manier waarop ze haar studenten had misleid. In dit laatste boek beschouwt Dr. Lindemann alles wat ze gedoceerd of geschreven heeft als afval. Ze heeft haar eigen boeken in de vuilnisbak gegooid en vraagt haar lezers hetzelfde te doen. (Edwards, 132) Sommige evangelicals zijn begonnen kritische standpunten ten aanzien van de Bijbel in te nemen. Dit zijn de nieuwe of neo-evangelicals. (Edwards, 16)

Wat is een Evangelical? Iemand die…

• Gelooft in de inspiratie van de Heilige Schrift;
• Gelooft in de onfeilbaarheid van de Heilige Schrift;
• Gelooft in de genoegzaamheid van de Heilige Schrift;
• Gelooft in het gezag van de Heilige Schrift. (Edwards, 340-344)

Download

~Drs. K. van Berghem

Samenvatting

Elk mens heeft vroeg of laat met ziekte te maken. Genezing staat dan bovenaan. Prof. Ouweneel is begaan met de zieken. Dat is een goede zaak. Helaas laat het boek veel vragen onbeantwoord. En daar gaat het bij de zieke juist om, Maar dat een zieke de genezing zou kunnen kwijtraken nadat hij of zij door God wonderlijk genezen is, kan natuurlijk niet. Er is een verslag opgenomen van de ziekte en de genezing van onze oudste dochter toen ze baby was. Eenmaal volwassen werd ze ernstig ziek en kwam te overlijden. In beide gevallen werd gehandeld volgens Jacobus 5:14vv. De eerste keer vond genezing plaats, de tweede keer niet. Maar het gaat niet alleen om lichamelijke genezing alsof die allesbepalend is. De studie gaat in op valse profeten en het gebruik van de geestesgaven. Het boek bevat de namen van meerdere zogenaamde gebedsgenezers. Aan de hand van harde bewijzen is vastgesteld, dat er tenminste bij één aantoonbaar sprake van valse profetie is en de door hem toegezegde genezing een lange en smartelijke lijdensweg inluidde. De plaatselijke gemeente waar een zieke lid van is behoort hier de verantwoordelijkheid te nemen.

Download

~Drs. K. van Berghem